Hydrografie
De Amazonerivier is een ontzettend brede rivier. De breedte varieert van 1km tot ruime 100km aan de monding van de rivier. De breedte wordt veroorzaakt doordat het verval van de rivieren in het Amazonegebied erg klein is. Iquitos aan de Rio Amazonas, het gebied waar de rivier ontspringt, ligt maar 110 meter boven de zeespiegel.


Omdat de enorme hoeveelheid water nog duizenden kilometers moet afleggen voordat het bij de monding is, dijdt de rivier enorm uit. De brede stukken van de rivier vormen voor veel dieren een natuurlijke grens. Het is zelfs zo dat sommige planten of dieren alleen aan één zijde van de Amazone voorkomen.

In het tropische laagland van de Amazone hebben de talloze zijrivieren hun sporen achtergelaten. Ontelbare lagunes, verlaten beddingen en afgesloten rivierarmen, die eens per jaar in contact komen met het rivierwater; namelijk tijdens de jaarlijkse overstromingen. Tijdens de droge periode vormen deze lagunes een reservoir van vissen, waar op zijn beurt vogels en zoogdieren op afkomen.

Elke rivier is constant in ‘beweging’. Een rivier slijpt zich in de buitenbocht van de oever in en aan de binnenzijde ontstaan dan zandbankjes en droge plekken. Na verloop van tijd begint er riet te groeien op deze zandbankjes en laag kreupelhout. Daarna beginnen de snelgroeiende pioniers, de Balsa bomen, ruimte in te nemen. Deze bomen groeien erg snel en kunnen in vijf jaar zo’n twintig meter hoog worden. Deze snelle groei zorgt voor schaduw, waardoor het vochtig blijft en de bladerkroon zich langzaam kan vormen.

Tip:
Help mee om de flora en fauna in het Amazonegebied op peil te houden: wordt donateur van het Wereld Natuur Fonds.